ณรชา วงรรัญ

หลังจากพยายามจะมาท่าพระจันทร์ด้วยเรือโดยสาร แต่ด้วยความเป็นเด็กต่างจังหวังของทั้งสองคน ทำให้โจกับมัทมาถึงท่าพระจันทร์ด้วยรถเมล์แทน

โจและมัทไม่เคยมาท่าพระจันทร์มาก่อนทั้งสองคน และไม่รู้ด้วยว่ามากันทำไม รู้อย่างเดียวว่ามันคงจะดีกว่าเดินห้างแถวสยามที่เดินจนทั่วหมดแล้ว

“นี่ๆ ตัวเองรองเท้าสวยๆ เต็มไปหมดเลย เค้าซื้อดีมั้ยอะ” มัทเรียกโจที่ดูเหมือนกำลังเหม่อลอยอยู่
“อือ ถ้าตัวเองชอบก็ซื้อเลย อาทิตยืนี้ยังไม่ได้ซื้อรองเท้าใหม่เลยนี่” โจตอบกลับแบบเฉยๆ เหมือนเคย
มัทค้อนใส่โจก่อนจะกลับไปวุ่นกับแผงขายรองเท้าต่อ โดยมีโจอยู่ข้างๆ

“ตัวเอง ศูนย์หนังสือธรรมศาสตร์อยู่ตรงนี้เอง ไปดูหนังสือกันเหอะ” โจดึงมัทไปจากแผงรองเท้า พาไปยังร้านหนังสือด้านหน้า

หลังจากเดินวนได้รอบนึง โจก็รับรู้ว่าหนังสือที่นี่ก็เหมือนกับที่้รานอื่น เพียงแต่มีหนังสือของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพิ่มเข้ามา แต่ถึงรู้อย่างนั้นแล้วโจก็ยังเดินดูหนังสือต่อ ทั้งที่มัทเบื่อจะแย่แล้ว

“นี่แนะ” มัทจิ้มเอวโจหวังจะให้โจสนใจตนเอง ทว่าโจเพียงแค่เหลียวมามองมัทนิดนึง ก่อนจะกลับไปสนใจหนังสือในชั้นต่อ

มัทคิดในใจว่าการอยู่กับโจผู้ที่มีโลกส่วนตัวสูงเวลาอยู่กับหนังสือ จะทำให้เธอมีความสุขจริงหรือ ความสับสนเล็กๆ กำลังก่อขึ้นในใจของเธอ